Art. 33 KWKodeks wykroczeń, rozdział II: Kary, środki karne i zasady ich wymiaru
Obowiązuje brzmienie zweryfikowane na 20.10.2026 źródło
§ 1. Organ orzekający wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę za dane wykroczenie, oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu i biorąc pod uwagę cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego.
§ 2. Wymierzając karę, organ orzekający bierze pod uwagę w szczególności rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy, pobudki, sposób działania, stosunek do pokrzywdzonego, jak również właściwości, warunki osobiste i majątkowe sprawcy, jego stosunki rodzinne, sposób życia przed popełnieniem i zachowanie się po popełnieniu wykroczenia.
§ 3. Jako okoliczności łagodzące uwzględnia się w szczególności:
1) działanie sprawcy wykroczenia pod wpływem ciężkich warunków rodzinnych lub osobistych;
2) działanie sprawcy wykroczenia pod wpływem silnego wzburzenia wywołanego krzywdzącym stosunkiem do niego lub do innych osób;
3) działanie z pobudek zasługujących na uwzględnienie;
4) prowadzenie przez sprawcę nienagannego życia przed popełnieniem wykroczenia i wyróżnianie się spełnianiem obowiązków, zwłaszcza w zakresie pracy;
5) przyczynienie się lub staranie się sprawcy o przyczynienie się do usunięcia szkodliwych następstw swego czynu.
§ 4. Jako okoliczności obciążające uwzględnia się w szczególności:
1) (uchylony)
2) działanie sprawcy w celu osiągnięcia bezprawnej korzyści majątkowej;
3) działanie w sposób zasługujący na szczególne potępienie;
4) (uchylony)
5) uprzednie ukaranie sprawcy za podobne przestępstwo lub wykroczenie;
6) chuligański charakter wykroczenia;
7) działanie pod wpływem alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub środka;
8) popełnienie wykroczenia na szkodę osoby bezradnej lub osoby, której sprawca powinien okazać szczególne względy;
9) popełnienie wykroczenia we współdziałaniu z małoletnim.
Powiązane poradniki
Wróć do: Rozdział II. Kary, środki karne i zasady ich wymiaru · spis treści: Kodeks wykroczeń
Źródło i stan prawny
- Akt
- Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114, ISAP)
- Status kodeksu
- obowiązuje (metryka aktu w ELI)
- Tekst
- t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 734, 1676, 1814, 1818 i 1872; tekst jednolity w ISAP
- Zmiany po tekście jednolitym
- Dz.U. 2025 poz. 1676 (w mocy od 03.06.2026); Dz.U. 2025 poz. 1814 (w mocy od 02.01.2026); Dz.U. 2025 poz. 1818 (w mocy od 02.01.2026); Dz.U. 2025 poz. 1872 (w mocy od 29.01.2026)
- Podstawa brzmienia
- tekst ujednolicony Kancelarii Sejmu z 05.05.2026 (PDF w API ELI), sprawdzony automatycznie z tekstem jednolitym Dz.U. 2025 poz. 734
- Brzmienie zweryfikowane na
- 20 października 2026 r.
- Ostatnia udana kontrola źródeł
- 20 października 2026 r., godz. 08:17
- Status przepisu
- obowiązuje (stan na dzień weryfikacji)
Wydruk z https://kodeks-wykroczen.pl/kodeks-wykroczen/art-33/. Brzmienie zweryfikowane na 20.10.2026.