Złośliwe niepokojenie (art. 107 KW): kiedy to wykroczenie

Co mówi przepis

Art. 107 Kodeksu wykroczeń brzmi: kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany.

Przepis składa się z trzech elementów, które muszą wystąpić łącznie:

1. Cel dokuczenia. Sprawca działa po to, żeby komuś dokuczyć. Zachowanie uciążliwe, ale podjęte z innego powodu, na przykład w sporze o pieniądze albo z nieostrożności, tego warunku nie spełnia.
2. Złośliwość. Zachowanie jest nastawione na sprawienie przykrości.
3. Wprowadzenie w błąd albo inne niepokojenie. Przepis jest otwarty i obejmuje różne zachowania.

Skoro przepis wymaga działania w określonym celu, wykroczenie można popełnić tylko umyślnie (art. 5 i art. 6 § 1 KW). Nieumyślne niepokojenie nie jest karalne z art. 107.

Przykłady zachowań

W praktyce na podstawie art. 107 KW ocenia się na przykład:

• głuche telefony i wiadomości wysyłane po to, żeby kogoś zdenerwować,
• zamawianie towarów lub usług na cudzy adres dla żartu,
• celowe stukanie w ścianę albo dzwonienie do drzwi i uciekanie,
• rozpowszechnianie fałszywych informacji, które mają wywołać u kogoś niepokój.

Kluczowe jest wykazanie celu dokuczenia. Pomagają w tym wiadomości, nagrania, powtarzalność zachowań i świadkowie.

Jaka kara grozi

Za złośliwe niepokojenie nie grozi areszt.

Wykroczenie czy uporczywe nękanie

Art. 190a § 1 Kodeksu karnego przewiduje przestępstwo uporczywego nękania. Popełnia je ten, kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie narusza jej prywatność. Grozi za to kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Gdy jedno zachowanie spełnia warunki i wykroczenia, i przestępstwa, orzeka się za oba czyny, z zasadą wykonania surowszej kary (art. 10 § 1 KW).

Jak zgłosić złośliwe niepokojenie

Zgłoszenie przyjmuje Policja, która jest oskarżycielem publicznym w sprawach o wykroczenia (art. 17 § 1 KPW). Warto przygotować:

• daty i godziny zdarzeń,
• zrzuty ekranu wiadomości, wykazy połączeń,
• nagrania lub zdjęcia,
• dane świadków.

Jeżeli Policja w ciągu miesiąca nie powiadomi o wniesieniu wniosku o ukaranie albo zawiadomi, że wniosku nie złoży, pokrzywdzony może sam wnieść wniosek do sądu jako oskarżyciel posiłkowy (art. 27 § 2 KPW).

Najważniejsze w skrócie

Złośliwe niepokojenie wymaga celu dokuczenia i złośliwości. Grozi ograniczenie wolności, grzywna do 5000 zł albo nagana. Uporczywe nękanie, które wywołuje poczucie zagrożenia lub udręczenia, jest przestępstwem z art. 190a KK.